اقتصاد و بازارسیاست و حقوق

اروپا و انرژی‌های تجدیدپذیر در افق ۲۰۴۰

کشور‌های اسپانیا، پرتغال و لوکزامبورگ از اتحادیهٔ اروپا خواسته‌اند تا برای توسعهٔ انرژی‌های تجدیدپذیر تا سال ۲۰۴۰ هدف‌گذاری نماید؛ درخواستی که با تأکید بر کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی وارداتی و روشن‌ترشدن چشم‌انداز سرمایه‌گذاری در انرژی‌های پاک این قاره همراه بوده است.

به گزارش بازار انرژی، پایگاه اویل‌پرایس در گزارشی به تاریخ ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶، به نقل از بلومبرگ، از نامهٔ وزیران انرژی این سه کشور به دن یورگنسن، کمیسر انرژی اتحادیهٔ اروپا، خبر داده است. بر اساس این گزارش، امضاکنندگان معتقدند هدف‌گذاری برای ۲۰۴۰ باید مسیر توسعهٔ تجدیدپذیرها را برای سرمایه‌گذاران و فعالان بازار مشخص‌تر کند.

وزیران در این نامه، نااطمینانی‌های ژئوپلیتیکی و اختلال در عرضهٔ نفت و گاز را از دلایل ضرورت تسریع کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی عنوان کرده‌اند. این موضع، درخواست سه کشور برای سیاست‌گذاری آینده می‌باشد و الزاما به‌عنوان تصویب اهدف جدید اتحادیه، تلقی نمی‌گردد.

چارچوب موجود در اتحادیه اروپا، افق ۲۰۳۰ را پوشش می‌دهد. طبق توضیح کمیسیون اروپا، دستورالعمل بازنگری‌شدهٔ انرژی‌های تجدیدپذیر، سهم دست‌کم ۴۲٫۵ درصدی این منابع در مصرف نهایی ناخالص انرژی اتحادیه تا سال ۲۰۳۰ را الزام‌آور نموده و دستیابی به سهم ۴۵ درصدی را نیز دنبال می‌کند. این شاخص مربوط به مصرف انرژی است و نباید با سهم تجدیدپذیرها صرفاً در تولید برق اشتباه گرفته شود.

درخواست سه کشور با مطالبهٔ پیشین تشکل‌های این صنعت هم‌راستاست. گروهی از انجمن‌های اروپایی انرژی‌های تجدیدپذیر در نامه‌ای به تاریخ ۲۲ ژوئن ۲۰۲۶، خواستار هدف الزام‌آور برای ۲۰۴۰ شده بودند. آن‌ها پیش‌بینی‌پذیری مقررات را برای جذب سرمایه و برنامه‌ریزی زنجیرهٔ تأمین ضروری دانسته‌اند.

نامهٔ تشکل‌ها همچنین بر توسعهٔ شبکه‌ها، ذخیره‌سازی انرژی و بهبود فرایند صدور مجوز تأکید دارد؛ بنابراین مطالبهٔ آن‌ها فراتر از تعیین یک عدد برای سهم تجدیدپذیرهاست و شرایط اجرای پروژه‌ها را نیز در بر می‌گیرد. در گزارش اویل‌پرایس، درصد مشخصی برای هدف پیشنهادی سه کشور در سال ۲۰۴۰ ذکر نشده است.

منابع: